کارهاي بزرگ
همه در من قلمبه شده اند

کاري بايد بکنم
به بزرگي همهءجيغهاي دنيا
بايد کارهايي بکنم که همه
همه به جيغ زدن بيفتند

به بزرگي همه
به بزرگي صداي جيغ

کارهاي بزرگي بايد بکنم
به بزرگي قلبي که وقتي در اتاق مينشيند و از ماهيها و ضد يخها و مورچه خوارها مينويسد نفسش بند مي آيد
نگران از اينکه کارهاي بزرگ مانده اند
در گوشه اي
زير خاک

کارهاي بزرگي بايد بکنم
به بزرگي سازهاي هندي
به بزرگي همين دفهاي خوش آهنگ
به بزرگي دايره هاي عروسي همهء دختران ترک و پسران آباداني

کارهايي به بزرگي شکلاتهاي شيري
به داغي چايهاي سياه
کارهايي به پررنگي ماژيک قرمزم
کارهاي به زيبايي گونه هاي سرخم وقتي هوا سرد است
و به بزرگي چشمهاي زيادم

همه چيزم زياد است
من مخلوطي هستم از زياديهاي دنيا
ترکيب با مزه اي از صداهاي بلند دنيا
از جيغها
از دادها

از کارهاي زيادي بزرگ
به زيادي ويولون
به شدت لبخندي که گوش را کر ميکند
لبخند
لبخندي که زنده ماندن را پيش بيني ميکند

جايي بود
نشاني اش نشاني من بود
حرفي بود
تلفظش تلفظ من بود
صدايي بود
آهنگش آهنگ من بود

حالا همه چيز
همه چيز من شده است
و کارهاي بزرگ
کارهاي بزرگ من


چه کنم؟

گیسوانم هم کمند نیستند تا عشاق شعری بسرایند

روح پرفتوح هم از همان چيزهاي با مزه است
که مرا ياد ماشين تند آبيمان مي اندازد

و آرين
که کوچک بود و لاغر و حيف
و حيف بود

پر فتوح حکماً تند ميره
از رنوي آبي ما هم تندتر

دامن کشان
ساقي ميخواران
مست و گيسو افشان
از کنار ياران
ميگريزد

ساري گلين آي ساري آخچي

لالالالالا

بهار که مي آيد
يا مورچه ها بال در مياورند و حمله ور ميشوند
يا پشه ها بي ناموس ميشوند و لنگ و پاچه شان دراز ميشود
يا جک و جونورهاي جديد از هر طرف کمين ميکنند و مدعي ميشوند

يا خوابم ميگيرد

فاصله سنيم با آدمهاي گنده روز به روز کمتر ميشود!

بعداً فهميديم که تخم مرغهاي سر سفرهء هفت سينمان
سه تايشان عسلي بودند و يکيشان خام
از اونا که تا ميشکنيش ليز ميخوره

آن يکي را گذاشته بودم با کمي چشم و ابرو سر سفره
که دل هر کس که خواست بشکند، نشکند

سه تاي ديگر
بعداً فهميديم که عسلي بودند

ديدي هر وقت ميخواهي صبحانه بخوري تخم مرغهاي دنيا همه سفت ميشوند؟

بعداً فهميديم آن سه تا عسلي بودند
اصلاً از همان روز ازل که سال خواست تحويل شود
تمام اين روزها سر سفره عسلي بودند

بعداً فهميديم.

شايد چند نفري هم صبح تا عصر دور و بر يو سي ال اي ميپلکند به اميد اين که تو را ببينند در حال تحصيل رشتهء بيولوژي

شايد هم برکلي را طواف ميکنند که مرا ببينند در حال گريه
شايد هم رفتند در Silicon Valley ساکن شدند و عينک خريدند تا بعد يادشان بدهي لطيفترين حرکت زنانه را

ميداني چندين نفر نميدانند جوي آب چيست؟

وقتي انتظار داري چيزي جالب باشد که جالب نميشود
چيزهاي جالب هم بايد از زير بته بيرون بيايند بي خبر

ميداني من را اگر تنها در خيابانهاي اصفهان ول کنند گم نميشوم؟

جالب است اين عيد که هر سال هم ميايد از زير بته بي خبر!

زير بته ميداني کجاست که؟

موارک D:

دوست من ۸ سال قبل هشت کتاب ميخواند
من که بچه بودم و فقط تا ۸ بلد بودم بشمرم
دوست من ۲۸ ساله شايد باشد الان
يا دخترش ۸ ساله

دوست من هنوز هشت کتاب ميخواند و
من ۸ تا کتاب نخوانده دور و برم چيده ام

دوست من جالب است
مثل ipod و کرم کامپيوتر

دوست من کيسهء صفرا دارد

کمي خانه
کمي غل غل
کمي صداي سه بچه
کمي چاي
کمي قند
کمي آخر يک رمان
کمي امضاي يک دوست
کمي تبريک و يک کارت
کمي عيد و کمي صداي يک انسان
کمي حرف و کمي چرت و کمي فيلم
کمي بي حس و حالي و کمي خستگي و آش

کمي رنگ

ساکت لطفاً!

کمي خواب زيادي!

لحظاتي هستند
آنقدر دلتنگناک
آنقدر پر
آنقدر نزديک

که دلم ميخواهد صورتشان را با سيلي سرخ کنم
يا همانجا در آغوششان بمانم
و بمانم
و بمانم

مثل ديدن رئيس مغازهء نزديک به خانه
در مغازه اي دور از خانه

دختر خر کوچکم بعدها خواهد خنديد و زيرکانه باورش اين خواهد بود که
آقاهه همان خداست يا همان دوست نامرئي خودش که همه جا هست
در همهء مغازه ها لااقل

آنوقت مجبور ميشوم باز به ياد خودم بياورم که چقدر عاشق Salinger هستم

کمي وقت ميخواهم
و کمي تندي

کمي کتاب
کمي برف
کمي چاي
و کمي عشق

بياييد امشب همه با هم
از دست خودمان فرار کنيم

ديده ايد
اين خرهاي دوست داشتني دو پا را
که چطور در مسابقات پرش از مانع
اول ميشوند؟

همانها را ميگويم!

ميخواهم يک دانه بخرم
که بکارمش و چيز جالبي از زمين بيرون بيايد

به جالبي همين خرها شايد!

گويا آفتابي و باراني
فرقشان
فقط آفتاب و باران است!

همين نزديکي
پيرمردي CDman دارد

مدرسه اي هم هست کمي نزديکتر
که تيم فوتبالش بعداز ظهرهاي داغ فوتبال بازي ميکنند و بعداز ظهرهاي سرد هم فوتبال

و من هم روزي پيرزني خواهم بود بي دندان

فهميدي حالا وقتي ميگويم همه چيز دارد همانقدر که من فکر ميکنم جالب ميشود بيخود نميگويم!

فقط مانده کرم کامپيوتر که عينک ريبون بزند، دست در جيبش کند و سوت زنان از اينطرف صفحه به سمت شمال شرقي قدم بزند،
و تو که به همان دوست کت و شلوار پوشت سلام کني و چند دقيقه اي محکم بغلش کني
تا تازه بفهمي
معجزه را.

اصلاً من مردهء همينم که به شش نفر قولي بدهم
و بعد هر روز هي به قولم عمل کنم!

تقصير من نبود
ماه کم آورده!